ΑΕΚομάνια

Τι να πω για το ποδόσφαιρο; Πάρτε ένα από τα τελευταία άρθρα και κάντε το copy-paste. Δε βλεπόμαστε. Πίστευα οτι με την αλλαγή προπονητή, όποιος κι αν ερχόταν, η ομάδα θ’αποκτούσε καλύτερη ψυχολογία, οι παίκτες θα είχαν κίνητρο ν’αποδείξουν οτι αξίζουν και θ’αρχίζαμε τις νίκες. Κάτι σαν τον Αστέρα Τρίπολης, αλλά αυτοί πήραν Κωστένογλου. Τον θυμάστε ε; Εκείνον τον αποτυχημένο που πήρε μια ομάδα κατεστραμένη και στο τέλος του κλέψαν το πρωτάθλημα στα χαρτιά. Εμείς θέλαμε τον καλύτερο όμως…

Στο μπάσκετ χάσαμε από τα αποδυτήρια αλλά συνεχίζουμε. Έρχεται η Ολύμπια κι αυτό το μάτς θα το πάρει πάλι ο κόσμος.

Στ’αλλά αθλήματα η ομάδα συνεχίζει να πηγαίνει καλά και να παραμένει στις πρώτες θέσεις.

Ο Ντέμης θέλει να πουλήσει τις μετοχές του έμαθα. Δεν πάει καλά ή ομάδα των μετόχων που βάζουν την αγάπη τους για την ΑΕΚ πάνω απ’όλα; Πόσο τις δίνει; Όσο τις πήρε; Γιατί τότε τις θέλω εγώ. Γιατί δεν τις δωρίζει στους φίλους του ή στην ερασιτεχνική να τη βοηθήσει; Γιατί τώρα που έφυγε, η ΠΑΕ κάνει “δώρο” λεφτά στην ερασιτεχνική που έδινε μάχη από το 2004 να πάρει αυτά που δικαιούται; Γιατί γενικώς η ΠΑΕ πάει να γίνει κολλητή με τους “αλήτες” της εποχής Ντέμη; Γιατί πλέον θεωρούν το ως τώρα εύκολο (ΟΔΔΥ) δύσκολο και το αδύνατο (Ν.Φιλαδέλφεια) πολύ πιθανό; Έρχεται η ώρα για νέες κωλοτούμπες λοιπόν, απ’όλους εσάς που φωνάζατε οτι δε γίνεται γήπεδο στη Φιλαδέλφεια και φυσικά θα ερθουν κι άλλες για το γνωστό θέμα…

“Όπως με τη χούντα” Ο Κάρπετ δεν ήθελε να μου πεί το όνομα του φίλου του που είχε τη θεωρεία αλλά η ουσία μετράει. Όταν έπεσε η χούντα αμέσως όλοι ανακάλυψαν οτι ποτέ δεν τη γούσταραν. Οτι έκαναν πλάκα με τον Παττακό κι οτι είχαν κλάψει με τα παιδιά από το πολυτεχνείο. Έτσι και στην ΑΕΚ. Κανένας δεν είχε ξεφωνίσει τον Μπάγεβιτς για προδότη όταν πήγε στον Ολυμπιακό. Όλοι είχαν στεναχωρηθεί, αλλά είχαν καταλάβει οτι είναι επαγελματίας. Είχαν εκτιμήσει την ειλικρίνεια του που ενώ ήταν στον Ολυμπιακό δεν φοβόταν να πεί οτι ήταν Αεκτζής. Επίσης είχαν πιάσει το κόλπο του να δείχνει με τρόπο σε κάθε συνέντευξη, βγάζοντας φωτογραφίες, τα αναμνηστικά μετάλλιά του από την ΑΕΚ να στέλνει το μήνυμα “κουράγιο Αεκόγενοι σύντομα έρχεται η μέρα που θα πάρουμε κι άλλα”.

Μέσα όμως στην Αεκτζήδικη ευτυχία υπάρχουν και τα σταγονίδια. Οι νοσταλγοί του παρελθόντος που αντιστέκονται στην έλευση της δημοκρατίας. Πρώτος ο Μαν. Παναγιωτόπουλος εκπρόσωπος των μετριοπαθών αντιμπαγεβιτσικών. Των αντίστοιχων νοικοκυραίων της χούντας, που έλεγε “τουλάχιστον έχουμε την ησυχία μας. Είναι οι Αεκτζήδες που δε θέλουν Μπάγεβιτς αλλά δεν είναι και οι τύποι που το παιδί τους θα πάει κλαίγοντας στη μαμά να της πει ” ο μπαμπάς έβαλε μια θηλιά στον Κέρμιτ και έφυγε για το γήπεδο”.

Ο Μανώλης στο γκολ του ΟΦΗ έιχε την αντίδραση λεπτό κο κο κο στα λόγια με γλυκόπικρη έκφραση στο βλέμμα, για να μη γίνει αγενής λέγοντας “καριόλες ξέρετε που να βάλετε τα € σας που για να πουλήσετε 5 φύλλα παραπάνω αβαντάρετε τον Κέρμιτ, λίγο χαμόγελο οτι γελάω με τα χάλια τους με πίκρα όμως γιατί είμαι ΑΕΚ. Χθές αρνήθηκε ένα ρεσό για να πάει στο Διόνυσσο γονατιστός να ζητήσει συγγνώμη απο τον Μπάγεβιτς για να εξαγνιστεί η ΑΕΚ και να πάρει πρωτάθλημα.

Σταθερή είναι και η Χριστίνα  η αντιπασιονάρια των αντιμπαγεβιτσικών. Πρώην θαυμάστρια του και ορκισμένη εχθρός του μετά τη φυγή του στον Ολυμπιακό. Στην επιστροφή του στην ΑΕΚ, συνέχιζε να πηγαίνει σε όλα τα ματς, μένοντας εκτός γηπέδου, ωστε να μη βρίσκεται στον ίδιο χώρο. Ολύμπικο, Μπερναμπέου. Αυτή τη φορά χαιρετούσε ευγενικά τους γνωστούς της που έμπαιναν στο παγκρήτιο.

Ο Ζαραλίκος που ήταν στην Κρήτη για παραστάσεις, αρχικά ήθελε να πάρει ένα κεφάλι ξιφία, να του βάλει ένα κασκόλ της ORIGINAL και να πάει γήπεδο. Ο λόγος ήταν οτι είχε φάει ξιφία, αν είχε φάει κάτι άλλο θα το είχε πάρει. Τελικά δεν πήρε τίποτα υπακούοντας στο πανό που έλεγε “είμαστε αδέρφια”.

Ο Ψαριανός ήταν Βενεζουέλα με τον Ούγκο Τσάβες. Ακόμα κι εκεί δε σταματούσε να χτυπάει η κιτρινόμαυρη καρδιά του, δεν έπεισε τον Ούγκο να βγει φώτο μ’έναν κέρμιτ και δηλώνοντας: Βάτραχε είσαι ένας λακές του ιμπεριαλισμού.

ΥΓ. Την ιστορία της Χριστίνας την είχα ζήσει από κοντά όταν καθόμουν κι εγώ έξω από το γήπεδο.

Αρκέτά με τον Σέρβο. Όσοι θεωρούν τόσο μικρή την ΑΕΚ που η μόνη σωτηρία είναι αυτός, ας συνεχίσουν να κοιμούνται, ας συνεχίσουν να αποδέχονται οτι τους λένε οι δημοσιογραφίσκοι.

Η ΑΕΚάρα που στηρίζεται μόνο από αλήτες σ’ένα γήπεδο που δεν χωράει τον τεράστιο λαό μας, που δεν είναι των 50000 θέσεων αλλά που είναι ο ορισμός της έδρας (άγνωστη λέξη για το ποδόσφαιρο) κέρδισε 71-57 το Αιγάλεω. Έπαιξε δυνατά στην αρχή ενώ οι αντίπαλοι χάζευαν την κερκίδα κι όταν οι παίκτες όπως πάντα “φούσκωσαν”  τότε  οι “αλήτες” έσπρωξαν την ομάδα σε ακόμα μια νίκη. Δεν εχω πολλά να γράψω γι’αυτό. Μόνο χαρά, περηφάνια και πίστωση χρόνου, γιατι εκεί υπάρχει όραμα.

Καλή επιτυχία στην Κρήτη κι υπομονή για όσους απο μας δεν αντέχουν άλλο δούλεμα. Έχει πλάκα που όσοι αποθέωναν το Ντέμη από την ημέρα που έφυγε ξερνάνε κακίες. Βρήκαν άλλον να γλείψουν αλλά θα περάσει κι αυτό. Δε μας αφήνουν πότε να ηρεμήσουμε. Είναι κρίμα, όφειλαν να σεβαστούν τον κόσμο που δεν τον θέλει. Όπως τον είχαμε ανακαλύψει το 1988 θα μπορούσαμε ν’ανακαλύψουμε άλλον τώρα.

Κάτι και για τις δηλώσεις του. Αν κάποιος θέλει να ζητήσει συγγνώμη τη ζητάει δεν περιμένει να τον ξαναπροσλάβουν πρώτα. Εκεί θα ήταν η μαγκιά όχι τώρα. Το άλλο που θέλει και γήπεδο στη Φιλαδέλφεια ο γλείφτης; Τραγικό αλλά ελπίζω μέσα στα τόσα στραβά να βγει κάτι καλό από αυτό.